|
The kid that stares at goats 24 maart - 14:22 Ooit, vier jaar geleden, bracht ik u op de hoogte van de kennis van het dierenrijk van mijn dochter Roos, destijds twee jaar oud. Dat ging zo: 30 oktober 2006 - 09:54 De familie Kluun toog gisteren naar vrienden die een huis hebben gekocht in Schellingwoude. Schellingwoude, dat is natuurlijk gewoon Amsterdam Noord, maar het klinkt minder ordinair. Onderweg passeerden we een weiland. Dat soort dingen gebeuren, zodra je de bebouwde kom verlaat. 'Wat zijn dát nou voor beesten?' (Roos, 2) (maar bijna 3). 'Schapen, Roos' (Eva, 8). 'Nee, dat zijn toch geen schapen?' (Roos, 2) (maar bijna 3) 'Jawel, hoor.' (Eva, 8) 'Hahaha, wat een gekke schapen.' (Roos, 2) (maar bijna 3) In het echt zien ze er heel anders uit dan op Memory. Dat was 2006. Ook mijn jongste dochter Lola, die a.s. zondag twee jaar oud wordt (geen bezoek, geen bloemen, we vieren het in besloten kring, dank u) komt amper buiten de stadsgrenzen. Ze ziet af en toe een dier als we naar opa en oma in het verre Brabant afreizen, op veilige afstand, zitten in haar zetel in onze millieutechnisch volstrekt onverantwoorde, maar o zo ruime en lekker rijdende Amerikaan. De beesten die ze spot zijn gek genoeg meestal nijlpaarden. Sinds de nieuwe Niccolo Ammaniti, met op de cover een blauw nijlpaard, hier in huis rondslingert, ziet het kind overal nijlpaarden. 'Nijlpaard!' 'Nijlpaard!' Een koe is een nijlpaard, een kip is een nijlpaard, een reiger is een nijlpaard, een schaap is een nijlpaard en een molen is een nijlpaard. Vorige week was een mevrouw die naast ons op Shell-station Ruwiel aan het tanken was (je tankt wat af met zo'n Amerikaan) volgens mijn dochter ook een nijlpaard, maar iwij, de rest van het gezin, vonden unaniem dat we dat moesten goedrekenen Maar het heeft nut, overal nijlpaarden zien. Je schrikt niet meer zo snel van andere beesten. Daar waar de kinderen van haar creche zich gisteren op de kinderboerderij in de Amsterdamse Pijp gillend uit de voeten maakte toen er plots een geitje op hen afkwam, hield mijn dochter dapper stand. Met haar koekje in haar hand keek ze de geit in kwestie onverschrokken in de ogen en sprak ferm: 'koek is van mij!'
|
||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||
|
Beste Femke 23 maart - 17:06
Het Parool vroeg een aantal Amsterdammers waaraan de nieuwe burgemeester moest voldoen. Vandaag was het mijn beurt.
Beste Femke, Felix duwde je drie weken geleden in DWDD nog pardoes naar voren als de ideale minister president. Je werd er een beetje verlegen van, maar je pretoogjes logen niet. Tovert de PvdA ineens een Cohen uit de hoge hoed. Maar soms is het leven zo simpel, Femke. Jij neemt de plek van Job in. En wel hierom: jong, vrouw, succesvol, ervaren, mooi, positief, intellectueel. En dat met die ondeugende pretoogjes. I Amsterdam? Dat ben jij, Femke. Je boodschappenlijstje: 1. Koop de CFO van McKinsey weg. Al wil-ie hetzelfde salaries als Matthijs van Nieuwkerk, wat zeg ik, al wil-ie net zoveel verdienen als Luis Suarez - één nieuwe voorkomen blunder bij de Noordzuidlijn en het is terugverdiend. 2. (hier is geen McKinsey voor nodig, Femke): Stap ‘s nachts eens in een taxi op het Leidseplein of bij CS en schaam ervaar de nachtelijke bananenrepubliek. Dan weet je wat je te doen staat. 3. Ik heb het even voor je nagerekend en Ajax wordt over een week of drie, vier al kampioen. Dat is te vroeg voor jou, maar voor volgend seizoen: vertel de supporters dat ze voortaan kiezen: een huldiging op een parkeerterrein ergens bij Abcoude of gewoon op het Leidseplein. Voorwaarde; iedere vernieling wordt 100% doorberekend en komt bovenop de prijs voor de nieuwe seizoenkaartprijzen. 4. Schuif de Olympische Spelen door naar Rotterdam. Die kunnen het. Steken daar met zijn allen even de handen uit de mouwen en hop, er ligt een metro-lijn of Olympisch Dorp. 5. Mensen die vrijwillig in het centrum zijn gaan wonen en blijven klagen over terrassen: vergoed de verhuiskosten naar Almere. Schijnt het heerlijk rustig te worden, de komende jaren. Mag je over zes jaar naar het torentje. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Rembrandts 23 maart - 10:38
Toen ik met mijn onvoorstelbaar erudiete uitgever Joost Nijsen ooit in gesprek was over het uitgeven (ja, waar heb je een uitgever anders voor modig) van het manuscript van KEVBDD, sprak hij: 'Jij wint volgens mij liever een grote publieksprijs dan een Libris of AKO.'
Dat was correct. Of het nu wel of niet als literatuur wordt beoordeeld door de goegemeente zal mij aan ballen jeuken, maar het is in ieder geval nooit bedoeld met de bedoeling een 'literaire roman' te schrijven. Het boek is er gekomen omdat ik een verhaal had dat er uit moest. Naar zoveel mogelijk mensen. In 2006 won het boek de NS Publieksprijs en ik glom als een appelbol. Tot een week of drie geleden wist ik niet van het bestaan van de Rembrandt. Ik kende het Gouden Kalf en daar hield het mee op. Dacht dat een Rembrandt een schilderij was dat je vroeger en naar het schijnt vanaf 2053 weer, in het Rijksmuseum kan zien. Maar het zijn dus de publiekprijzen, in het leven geroepen door Film1. Ik was uitgenodigd er samen met Saskia Noort eentje uit te reiken. Kom gezellig op mijn fiets aan bij Escape gisteren, staat er een batterij fotografen alsof de Champions league finale zo meteen gespeeld ging worden. En binnen stond iedereen die ooit wel eens een film had gemaakt of er over had geschreven. KEVBDD was genomineerd in de categorieen beste film, beste song, beste acteur en beste actrice. Barry Atsma, Carice van Houten, Kane en Reinout Oerlemans wonnen ze allemaal en glommen net zo als ik in 2006. Volgens mij heeft, net als in de literaire wereld, een juryprijs als het Gouden Kalf, de Libris of de AKO meer prestige dan een publieksprijs. Maar voor dit verhaal, dat ik heb geschreven om het een groot publiek te vertellen, en dat Reinout Oerlemans heeft verfilmd om er een groot publiek mee te raken, is de Rembrandt een bekroning van de mensen voor wie de film bedoeld was. Het publiek. We zijn trots. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Een heroisch leven 18 maart - 16:37  De verontwaardiging van alles wat Frans is, kent of heet, zal nu wel over deze site vloeien, maar ik ga hem toch zo aanduiden: Serge Gainsbourg is de Franse Ramses Shaffy. Beiden zijn dood, beiden zijn volslagen onbekend zodra je een voet over de landsgrenzen zet, beiden hadden een stem als een verroeste ijzerrasp, beiden waren aan de drank, en beiden lustten wel pap van vrouwen. Ramses ook van mannen, maar je kan niet alles hebben in dit soort vergelijkingen. Enfin (bijna rokjesdag, trouwens, over Betreurde Mooie Mensen gesproken!) Serge Gainsbourg kennen wij natuurlijk wel een beetje in Nederland, hiervan: Je t'aime Moi Non Plus met Jane Birkin, De Lil Loui van de jaren zeventig. Binnenkort komt de film. De trailer belooft veel. Gainsbourg - vie héroïque van Joann Sfar. Ik heb d'r zin an. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Aasgierenmuziek 16 maart - 17:15
Het duurde een half jaar, maar eindelijk snap ik het: Them Crooked Vultures is de enige hardrockband die swingt als een aasgier. Nou ja, een aasgier die de juiste drugs heeft genoten dan. Ik zag het licht met hun nieuwe single, Dead End Friends, en dat licht gaat voorlopig niet uit: het album wordt gedraaid tot de aasgieren een ons wegen. Vooral de single. Reng reng reng reng!!!
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Boekenballast 10 maart - 17:23 .jpg) 'Smeken bij de uitgevers. Je laten insluiten in de Stadsschouwburg. Mensen doen er alles aan om kaartjes te krijgen voor het exclusieve Boekenbal. Maar aan elk bal komt een einde en Assepoester moet naar huis. Maar niet bij NightWriters. Na afloop van het bal organiseerden we onze eigen Secret Afterparty in de Speak Easy Rock Bar. Niet voor bobo’s en zure recensenten, maar alleen voor leuke mensen. Wat er allemaal gebeurde? We zouden kunnen zeggen: “What happens in Vegas, stays in Vegas.” Maar eigenlijk zijn we de volgende dag het grootste deel gewoon vergeten. Het was in ieder geval laat en gezellig. Het was een Boekenbal zoals het niet bedoeld is.' Aldus de Nightwriters-nieuwsbrief. Ja, het was een goeie avond. Niet in slaap gevallen bij het schier eindeloze gedicht van Dichter des Vaderlands Nasi Rames (copyright Herman Franke)Niet over Connie Palmen gestruikeld, Susan Smit niet of althans niet hinderlijk betast, Franca Treur Volgend jaar weer. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Jij ook? 10 maart - 17:14
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Vuig 2 maart - 14:37 In Belgieland treden ze op voor honderdduizend man op Werchter, gisteren stonden ze in de kleine (!) zaal van Paradiso in Amsterdam. Black Box Revelation. Het was hard, het was gemeen, het was fanatiek, het was vuig en het was lief. Waar vind je een zanger die, zoals Jan Paternoster gisteren deed, het publiek na het zoveelste applaus met Vlaamse tongval: vraagt: 'Jullie vinden het leuk, he?'
Ja, we vonden het leuk. Soms iets te uitgesponnen naar mijn zin, maar da's ook wel weer lekker in verband met vers bier halen. Maar wat is het een duo, die Black Box Revelation. Voor wie ze nog niet kent, fiets eens naar hun MySpace. Hier is de laatste single van de Revelation, opgenomen in het decor van Dimitri Verhulsts De Helaasheid der Dingen. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
1 maart - 12:47 Mijn vrouw werd afgelopen vrijdag veerrtig. Als kado mocht ze van mij één lichaamscorrectie naar keuze laten utivoeren.
Na lang nadenken en afwegen koos ze ervoor mijn lovehandles te laten weghalen. |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
Archief
oude weblog |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
Zoeken |
||||||||||||||||||||
 |
 |
|
.jpg)
