Kluun op Twitter

Twitter laadt...






Heel befbaar

30 mei 2008 - 12:02

Ik schreef het u al eens: lege Jurken van onze Vlaamse Nightwriter  Christophe Vekeman is een formidabele roman.

Herman Brusselmans (van wie ik zelfbenoemd voorzitter ben van de  Fanclub Herman Brusselmans in Oranje)  is het daar mee eens en schreef deze hilarische recensie in Playboy.



Ik heb weinig vrienden in het literaire milieu. Al die schrijvers,
recensenten, uitgevers, Harry Mulisch, redacteuren, wat ben je ermee?
Oke, de schrijfster Saskia de Coster zou ik wel 'ns achterwaarts in
de poes willen naaien, maar daar houdt het ongeveer op. Desondanks is wel een goeie vriend van mij: Christoph Vekeman (1972). Vandaar dat ik nu z'n nieuwe roman positief zal bespreken.

Tjonge, het is me de roman wel. Eerst wil ik wel nog even zeggen dat de vriendin van Vekeman, Mieke, me heel befbaar lijkt, maar ik heb haar wat dat betreft nog niet concreet aangesproken. Doch terug naar Lege Jurken.
Het is een uitzonderlijke roman over het hoofdpersonage Lester
Braidman, wiens echtgenote, Alicia, plotseling zwanger blijkt.
Lester weet niet hoe hij hierop moet reageren. Eerst vlucht hij weg,
dan komt hij weer terug, dan laat hij zich bijna verleiden door een
collega, maar aan het eind komt alles goed hoor.

De kracht van Vekeman ligt in in het aforistische formuleren, het diep doordringen in de menselijke psyche en het analyseren van man/vroLiw-relaties. Nu jij weer. Kortom: Lege Jurken is een roman die dringend door jullie allemaal gekocht moet worden.

Herman Brusselmans

PS: Christophe Vekeman, de beste performer van de Lage landen, treedt 20 juni weer op bij Nightwriters.

Geachte heer Kluun,

29 mei 2008 - 18:05

Graag wil ik schaamteloos van u gebruik of eerder misbruik maken.
Dit om de volgende reden.  Mijn vrouw is betrokken bij de organisatie voor een congres voor jonge vrouwen met borstkanker.

Ik gok er op na het lezen van uw boeken dat u enige betrokkenheid bij dit onderwerp hebt. en hoop via u aandacht voor dit congres te vragen.

Het staat u vrij een geheel eigen(zinnige) invulling aan een aankondiging te geven.
Het gaat er namelijk om dát ze over je lullen en niet hoe!
En beter over je fiets lullen als over je lul fietsen zeggen ze in Brabant, maar dit geheel terzijde en zonder enig raakvlak met het onderwerp of voorgaande whatsoever.
 
Ik kan helaas voor uw medewerking geen maagden in het paradijs of anderszins zeer wenselijke zaken toezeggen, anders dan mijn zeer hartelijke dank namens mij, mijn vrouw en een heel team van nog steeds giebelige dames.

Met vriendelijke groeten,

William Heesbeen


William, giebelige dames kunnen bij mij een potje breken en brutale mensen zoals jij hebben de halve wereld (ja, en de bescheiden mensen de andere wereld, zei mijn moeder dan altijd), dus voila:

EO Ouderendag

28 mei 2008 - 08:56

Kluun las deze column vanochtend voor bij Giel op 3FM. Iedere woensdag, kwart voor acht. U kunt 'm hieronder lezen of, als u slechtziend bent en dit niet kunt lezen, hier terugluisteren.
----------------------------------------------------------------

Neil in 1971

Hoewel het mijn taak is om voor de enige diepgang in deze show te zorgen, moet ik bij tijd en wijle toegeven dat ik ook maar een mens van vlees en poep ben.
Ik heb hier, op 3FM Serious Music, wel eens bekend dat ik van zeikpop houd. The Carpenters, Keily Minogue en de zeikerigste liedjes van Paul McCartney:niets gaat mij te laag. Maar er is maar een zeikpop-artiest waar ik ook daadwerkelijk fan van ben en daar ben ik deze zondag heen geweest.
.
Giel, zet je schrap, luister en huiver, want ik sta op het punt om jouw ochtendshow van zijn laatste beetje integriteit en geloofwaardigheid te beroven: jouw vaste columnist is zondag naar een concert geweest van.... Neil Diamond.
.
Voor de kinderen, laat mij jullie eerst eens uitleggen wie Neil Diamond was, of, zo bleek zondag, nog steeds is. Neil Diamond was een ikoon in de jaren zeventig, het decennium dat jullie papa’s en mama’s sherry dronken, Solex reden, op zaterdag naar de Wiekentkwis van Fred Oster keken en aan sleutelfeestjes meededen (en als je niet weet wat dat is, vraag het je moeder maar eens en let vooral op hoe ze van kleur verschiet).
.
Neil Diamond, kinderen, heeft wereldwijd 130 miljoen albums verkocht en kwam met zijn laatste album op 1 binnen in de Amerikaanse Billboard200. Nou is dat geen kunst, want de gemiddeld fan van Neil Diamond is zo oud als de luisteraars van Radio 2 en die hebben net zoveel verstand van downloaden als Jan Vennegoor Of Hesseling van penalties nemen, maar toch.
.
Neil Diamond is niet alleen koning van meezingklassiekers die normaliter alleen op radio 2 te horen zijn zoals I Am I said, It’s A Beatiful Noise, Sweet Caroline (pam!pam!pam! good times never felt so good), onvervalste slijmelshit als Love on the Rocks en You Don’t Bring Me flowers, maar wist u wie Red Red Wine van UB40 geschreven heeft? En van wie dat lekkere nummer uit Pulp Fiction is, u weet wel: Girl, You’ll be a woman soon? En wie het origineel schreef van de hit van Smash Smouth uit Shrek: And Then I saw her face, thathathatha, Now I’m A Believer? Jawel, Giel: Niel Fucking Diamond.
.
Welnu. Neil was twintig jaar niet in Nederland geweest en trad dit weekend twee keer op in een stijf uitverkocht Ahoy. Dat stijf kan in deze letterlijk worden genomen, want Ahoy was gevuld met, naast Kluun, 10.000 mensen op een leeftijd waarvan, nu ja, laat ik het zo zeggen: als er zondag een bom op Ahoy was gevallen, dan was de Nederlandse economie in een klap van het vergrijzingsprobleem verlost. En van Kluun dus ook.
.
En was het goed? Het was fanta...


.
Neil nu

Nee. het concert was bij vlagen zo gezapig dat ik welhaast in slaap kukelde tegen de schouder van de bejaarde vrouw naast me. En bovendien lag het Halleluja-gehalte van het concert – Neil is zwaar in de here – mij iets te hoog. Waarbij gezegd dient te worden dat het de bezoekers om mij heen niet deerde, zij staken gelukzalig hun handen de lucht in, richting onze lieve heer en zijn familie. Het leek de EO Ouderendag wel.
.
Ach, laat ik positief zijn. Neil is 67 en zijn stem klinkt nog altijd alsof er een engeltje in je oor pist. Misschien ben ik gewoon nog veel te jong om dit soort concerten op waarde te kunnen schatten. Laat ik het deze zomer maar bij ouwe rockers van REM, Bruce Springsteen en The Sex Pistols houden.
------------------------------------
De zin van de week is deze week een oudje, van een andere Neil, die met dat lang haar, uit The Young Ones. ‘I’m beginning to feel like a Leonard Cohen record.  Nobody ever listens to me.’ 

Het begint

27 mei 2008 - 11:45



Het verschil tussen Italie en Nederland was gisteren direct merkbaar op de training. Werden Van der Sar en Sneijder  bij de ingang van Kamp Hoenderloo onthaald door een kind in een Oranje leeuwenpak met een oranje megafoon, Del Pierro en de zijnen werden verrast op een rondje bikini van twee presentatrices van de commerciele voetbalzender.  Del Pierro zag er blijer uit dan Sar.

Maar het is begonnen. Ales rond Oranje is vanaf nu nieuws.
Vennegoor die strafrondjes moet lopen omdat hij op de training een penalty en nog een en nog een en nog een miste.

Sneijder die door Nigel de Jong hard wordt onderuitgehaald en revanche neemt op Babel (en wij maar denken dat onze witte jongens die kabelgedachte vergeven en vergeten hebben).

Sar die tijdens de training een plas moet doen en daarvoor de bosjes ingaat en weer terugkomt.

Nonnieuws van de hoogste categorie, maar Kluun vreet het.
Nog 11 dagen.

26 mei 2008 - 16:26

Forget about it

21 mei 2008 - 09:24



Whatyougonnadoboutit?

Van andere mensen weet ik dat ze het op zaterdagavond deden, altijd op dezelfde tijd, half elf. Een uurtje. Hooguit.
Ha! Dan mijn vrouw en ik! Op maandagavond, op dinsdagavond, op woensdag, ook  als er Champions League was, op donderdag, op vrijdag – het maakte ons niet uit, wij waren altijd in de stemming. Vier, vijf keer per week, ook toen mijn vrouw zwanger was en nog geen week na de geboorte van mijn jongste dochter (die het uitstekend maakt, dank u) pakten we de draad weer op. En altijd trokken er minimaal een uur voor uit, maar vaker twee of soms wel drie uur lang als we echt in de stemming waren.
.
Toegegeven, sinds mijn vrouw bevallen was werd het geweld waarmee het gebeuren gepaard ging haar af en toe te veel – ze is sinds de geboorte nogal gevoelig - maar ook dan was ze niet te flauw, sloot ze haar ogen even en wachtte tot het ergste voorbij was.
.
En de afgelopen weken gaf mijn vrouw na een uur wel eens aan dat ze te moe was en wilde gaan slapen, maar na enig aandringen van mij ging ze dan toch overstag en plakten we er nog een uur aan vast.

.
Het waren prachtige avonden, het waren onze avonden, van ons tweeen, samen, thuis. Soms spontaan, soms gepland, avonden waarop we deur niet opendeden als er werd aangebeld, sushi lieten aanrukken, een fles opentrokken, de gordijnen dicht deden, de mobieltjes uitzetten en nestelden ons dan op de bank tegen elkaar aan, uiteraard nadat we ons ervan verzekerd hadden dat de kinderen sliepen en ons niet zouden kunnen storen. Aan sommige vormen van vermaak mag je kinderen niet blootstellen, alleen Lola, onze jongste van zeven weken, die mocht gewoon op de bank blijven liggen, met haar speentje in, want zij begreep toch niet wat ze zag.
En dan kon de DVD-speler aan, want we hebben het, maar dat begreep u al, over De Sopranos.

De fans zijn in rouw, want afgelopen zaterdag was de laatste aflevering bij de VARA op tv. Mijn vrouw en ik zijn al drie weken aan het afkicken, nadat we op een avond de laatste drie episodes uit de DVD-box van het zesde seizoen achter elkaar hebben afgekeken. Zes seizoenen, in totaal meer dan 75 uur en nu is het voorbij. Forget about it. We moeten een vervangende verslaving zoeken.
.
Ik mis ze, nu al, Tony, Paulie, Silvio Dante, Uncle Junior, "Big Pussy" Bonpensiero, Carmella, AJ, Christopher Moltisante, Bobby Bacalla Bacallieri, Doctor Melfi, de BadaBing, de openingstune van de Alabama3 en die fantastische one liners, maar WhatYouGonnaDoAboutIt?

 Als eerbetoon vanochtend Kluuns persoonlijke top 5 van beste one liners en dialogen uit de Sopranos.
En let op, want ik heb goed nieuws: ik mag een box weggeven met de eerste vier seizoenen.

Op 5: Uncle Junior, king of the one liners, als hij merkt dat hij afgeluisterd wordt door de FBI.
‘I Got the FEDS so far up my arse, I can taste their brillcream.’ en ''We go back to the time where Mozes wore shorts pants.'

Op 4: Chrissie:
This ain't negotiation time. This is Scarface, final scene, f**kin' bazookas under each arm.

Op 3, Carmella, als verklaring voor Tony’s paniekaanvallen:
"Maybe Tony, maybe you pass out because you're guilty over something. Maybe the fact you stick your d**k in anything with a pulse."

Op 2,  Tony, Silvio en Paulie over de ietwat corpulente vrouw van Johnny Sack: ‘she’s so fat that Ttwo guys could fuck her at the same time, and still never meet!

Op 1, En die promoveren we tot zin van de week, de dialoog tussen Silvio en PAulie Walnuts Gualtieri:
Hey, Sil. You remember your first blowjob?
Silvio Dante: Oh, yeah.
Paulie: How long did it take for the guy to come?


----------------
Kluun las deze column vanochtend live vanuit Madrid voor bij Giel op 3FM. (07.50u, als u hem wilt terugluisteren)

---> En een oudje van Kluun over The Sopranos

Zin in Theo Maassen?

20 mei 2008 - 10:12


Hugo Borst aan de lijn. Niet om me te feliciteren met de behaalde UEFA-cup-plaats in de play offs, maar om geld.

Sander de Kramer en Hugo Borst hebben een clubje opgericht. The Sunday Foundation.

Nu is Borst, afgezien van zijn antipathie tegen Ajax, een aardige gozer, maar sinds ik wat boeken heb verkocht wil iedereen wil geld of gratis lezingen, lintjesdoorknipactiviteiten en anderssoortige aandacht van me, dus ging Kluun eerst maar eens op de website van The Sunday Foundation kijken.

Het project draait om de diamantkinderen in Sierra Leone, het slechtste land ter wereld om in te leven, volgens rapporten van de VN.  Sunday Foundation haalt kinderen uit de diamantmijnen en geeft ze een toekomst. 100% van onze bijdrages gaan naar het project.

Ik kan het hele verhaal hier nog eens uit gaan leggen, maar eigenlijk moet u zelf gewoon eens naar het filmpje op hun site kijken.

Kluun heeft twee kaarten gekocht voor de benefietmiddag, a.s. zondag in het Oude Luxortheater in Rotterdam. Najib Anhali, Jan Jaap van der Wal, Theo Maassen en Wilfried de Jong, dat belooft de de leukste comedy-middag van dit jaar te worden.

Ik ga de kaarten op deze site veilen. Ze kosten 250 euro per stuk w, maar die hoeft u niet te betalen, dat heb ik al gedaan.

Maar u kunt ze wel van me krijgen. Dat doen we als volgt.

1. U steunt ook The Sunday Foundation en maakt als de brandweer een bedrag over naar deze club.  Een euro, vijf euro, tien euro, honderd euro, wat u wilt.

2. U schrijft hieronder hoeveel u heeft overgemaakt en stuurt een bewijsje van de overboeking naar Kluun.

3. Degene die donderdagavond 24.00uur het hoogste bedrag heeft overgemaakt, krijgt de twee kaarten van Kluun. Al is het een tientje.

4. En als u niet het hoogste bod heeft gedaan, dan heeft u in ieder geval een goed gevoel en heeft de Sunday Foundation weer wat extra's om kinderen te helpen.

Succes.

Kluun

 


 

Vamos a Espana

19 mei 2008 - 09:05



                                     Spaans                    Catalaans (zegt men)

Kluun is on tour in Spanje, om de introductie van de Catalaanse en Spaanse versie van Komt een vrouw bij de dokter kracht bij te zetten.

Denk niet dat dit lollig is (wel hoor, maar ik weet dat je als schrijver altijd net moet doen of je alleen maar wilt schrijven en alles eromheen afschuwelijk vindt), want Planeta, mijn spaanse uitgeverij, heeft in Barcelona en Madrid meer interviews in vier dagen gepland dan Anne Frank in haar hele schrijverscarriere heeft gegeven. 

Maar, zoals mijn onvoorstelbaar erudiete uitgever Joost Nijsen sprak, toen ik me beklaagde over de werkdruk van deze week: 'Ach, Kluun, het is beter dan hoe het veel auteurs die ter promotie afreizen naar een land en dan op de luachthaven worden opgehaald door hun uitgever die stamelend vertelt dat het toch wat tegenvalt met de belangstelling van de pers, maar dat er vanavond wel een heel gezellig etentje bij hem thuis is, waar ook de assistent-redacteur en de junior PR-medewerker van de uitgeverij bij zullen zijn.

U hoort wel hoe het me verder vergaat als Kluun, live vanuit Spanje verslag doet, woensdag 7.45uur bij Giel op 3FM
 
Une Mujer va al medico en zo hoort u het ook eens van een ander.

Vanavond stand up writing

16 mei 2008 - 10:49



Het was niet het allerbeste boek dat Kluun de laatste tijd las (want dat is Zo God het wil van de beste schrijver van Europa anno nu: Nicollo Ammaniti - over deze held binnenkort meer), maar wel een boek dat Kluun best zelf geschreven zou willen hebben: Pushin' the limits, - het levensverhaal van Keith Bakker van Leon Verdonschot. Vies, vuig, vliegensvlug geschreven.

Leon komt er vanavond bij Nightwriters Late Nite uit voorlezen. Over seks met peperbussen, heroine in Cannes en andere verheffende details uit het leven van ex-zeedijk-junk Keith Bakker.

Vanavond, 23u, Nightwriters Late Nite in het Comedytheater op het Nes in Amsterdam. Eerst stand up writing en na enen draait DJ Bart Thimbles door tot het gaatje.

Voorverkoop hier of vanavond aan de deur.
---------------------------------------------------------------------
---> Bestel Zo God het wil van Nicollo Ammaniti

---> Vanavond ook open podium. Wie de pen past, trekke hem aan.

Even geduld a.u.b.

15 mei 2008 - 11:36



De hoorspelversie van KEVBDD, die BNN deze week uitzond, is vanaf volgende week te koop op deze site.

Lees-> Sophie als Carmen
Luister -> Fragmenten
              -> Kluun bij Giel over het hoorspel, incl Giels eigen zeer smaakvolle versie

Kluun bij Giel

Huiswerk

15 mei 2008 - 11:31

Voor wie morgenavond, vrijdag 16 mei, van zins was af te reizen naar het Comedy Theater op het Nes in Amsterdam, volgt hier huiswerk.

Er is een open podium. Als u echt en daadwerkelijk en serieus denkt dat u kunt schrijven, en u heeft iets geschreven van maximaal 500 woorden, dan kunt een poging wagen. Als we het niks vinden, zullen we u genadeloos afserveren, midden in een van uw zinnen.

Neem uw zelfverzonnen sixwordstory mee. De beste bedenksels krijgen een microfoon en spotlight toebedeeld.

 Er is een vernieuwde literaire quiz. Als u veel van boeken weet, is dit uw kans op een prijzenpakket van boeken & bier. U moet er wel gebarentaal bij kennen.

Tot morgen.

Nightwriters Late Nite, vrijdag 16 mei, 22.30u tot 00.00u met Kluun, Leon Verdonschot, Manon Uphoff, poezie, open podium, 5 Minutes Of Fame en meer.
Na 00.00u draait DJ Bart Thimbles door.

Kaarten aan de deur of hier .

Sophie als Carmen

9 mei 2008 - 11:45



Een ouwerwetsch hoorspe  hippe luisterfilm

KEVBDD als hoorspe-... eh, luisterfilm. Zo wil BNN dat het genoemd wordt. Dat klinkt hipper en Kluun zal de laatste zijn die ertegen is om dingen op te hippen om zo een groter publiek wakker te krijgen.

Daarom, mocht u a.s.maandag, 2e pinksterdag van 20 tot 22 uur zin hebben: luister naar de hoorspeluisterfilmversie Komt een vrouw bij de dokter bij BNN op radio 1. Met Sophie Hilbrand als Carmen, Georgina Verbaan als Roos en Antonie KAmerling als Stijn.

Het hoorspe De luisterfilm wordt voorafgegaan door een interview met Sophie Hilbrand, Antonie Kamerling en Kluun.

NRC NEXT schreef er dit over, RTL Boulevard interviewde Kluun, Sophie en Antonie en hier kunt u alvast enkele fragmenten beluisteren, dan weet u in ieder geval vast waar het verhaal over gaat.

(NB: en nu oppassen, want hier volgt reclame: vanaf volgende week is het hoors de luisterfilm ook op CD te koop. Ook op deze site.)

5 Minutes of Fame

9 mei 2008 - 09:56

Vorige week kreeg ik, als zelfbenoemd opperhoofd van Nightwriters, een mail van de Ambo Anthos, de uitgeverij van o.a. Saskia Noort en Simone van der Vlugt.

'Misschien voor jullie leuk om te weten dat ik Maurice Seleky, de jongeman die in december in Paradiso zijn Five Minutes of Fame beleefde bij jullie, een contract voor een roman heb geboden. Hij schrijft, helemaal in stijl, een ‘cool noir’-roman, een verhaal dat een poging doet te beschrijven hoe het is om volwassen te worden in deze tijd. Interessante jongen, hij heeft opmerkelijke ideeën en onmiskenbaar schrijftalent.
 
Leuk om op deze manier een auteur te hebben gevonden, waarvoor mijn dank!'

Dat u effe beseft: het heeft dus zin, al dat geschrijf.

Hieronder het winnende verhaal van Nieuwe Revu's 5 Minutes Of Fame van de laatste Nightwriters Late Nite vorige week. Ellen Deckwitz emigreerde er speciaal voor uit Groningen naar het Comedy Theater in Amsterdam om het voor te lezen.


Liefdesbrief voor de volgende

Beste toekomstige geliefde,

Nu je deze brief leest ben ik je al tegen gekomen en tja, ik heb je wat uit te leggen. Het heeft niets te maken met mijn kousenfetisj of dat ik diep van binnen een feministe ben hetgeen ik verzweeg om je in bed te krijgen. Je moet alleen maar even weten dat er een ander is. Natuurlijk is hij niet mooier dan jij (hoe kan dat ook, wanneer elke nieuwe geliefde de overtreffende trap van de vorige moet zijn) noch grappiger of intelligenter. Hij is er op het moment van schrijven nog steeds, dat is alles. Ik krijg hem maar niet uitgevlakt.
.
Daar kom je langzaam maar zeker achter: wanneer je ’s ochtends je eigen brood moet smeren, ’s middags geen spontaan belletje meer krijgt en je ’s avonds langer dan noodzakelijk achter het internet zit in de hoop iets te vinden dat je, nou ja, boeit. Je loopt langs de plekken waar je aan hem vertelde hoe je als kind eens een asbak hebt leeggegeten waarop hij vertelde dat hij vroeger fan was van My Little Pony en… nou ja, je vertelt al die stomme geheimen omdat je denkt dat het de ander iets uitmaakt dat je ze al die jaren verstopte in je hoofd, vastbesloten om ze nooit openbaren.
.
Het was allemaal niet de bedoeling en het spijt me dat ik door dit alles een moeilijk meisje ben geworden, maar goed, jij kwam maar niet langs en je moet toch wát…de hele tijd worden we verslaafd gemaakt aan verlangen, door alle stelletjes die op straat paraderen, de zoenscènes op tv, de regenachtige zondagen…dan ga je toch maar op zoek naar je eigen asperientje tegen de eenzaamheid. Best wel schrikken wanneer je ontdekt dat je opeens niet meer naar andere mannen kijkt. .

Vervolgens is het lastig afkicken, in je eentje boodschappen doen, maar om je eigen grapjes lachen bij gebrek aan enzovoort, enzovoort…Je liet wel erg lang op je wachten, maar goed, het is het allemaal vast wel waard geweest, uiteindelijk.
.
Je moet gewoon even weten dat je het niet al te persoonlijk op moet vatten wanneer ik je tijdens het vrijen bij een andere naam noem of dat ik soms zomaar een beetje huilen moet als je naar me lacht. Ik heb goede hoop dat wanneer ik je tegenkom, ik allang over hem heen ben. En niet meer, zoals nu, met mijn hartkloppen een aardbeving veroorzaak wanneer hij langs me heen loopt. Zijn smsjes maar niet wissen kan. De laatste tijd steeds moeilijker uit bed kom.
.
En soms zo ontzettend boos word wanneer men zegt dat er een land vol is, terwijl mijn handen zo leeg lijken.

Ellen Deckwitz

U kunt nu weer inzenden voor Nieuwe Revu's 5 Minutes Of Fame tijdens de Nightwriters avonden van 16 mei, 6 juni of 20 juni.

O, leuk om te weten: u mag ook op goed geluk een eigengeschreven verhaal, gedicht of literair boodschappenlijstje meenemen naar de Nightwriters-avonden. Er is een open podium. Maar als het niks is, zijn we streng. Of genadeloos bot, zo kunt u het ook noemen.

Kaarten kunt u hier kopen.

Sixwordstories

8 mei 2008 - 09:36

Afgelopen vrijdag  was de aftrap van het Nightwriters Late Nite seizoen in het Comedy theater op het Nes in A'dam.

Nieuw dit seizoen: de schrijvers nodigen u uit om in de pauze uw eigen Sixwordstory te bedenken en in te leveren. Na een strenge doch rechtvaardige selectieprocedure door de auteurs worden de beste bedenkers uitgenodigd om op onze helverlichte trap hun eigen Sixwordstory voor te lezen.

Tommy Wieringa en Kluun hadden zelf ook een nieuw Sixwordstory:

' Waarom wil papa een nieuwe kelder?'
Tommy Wieringa

'Belastinginspecteur mild voor trapeze-artieste: schaamlipcorrectie aftrekbaar.'
Kluun

Vrijdag 16 mei is de volgende Nightwriters Late Nite.

--> Nieuwe Revu's 5 Minutes Of Fame
--> De Sixwordstories van 36 Nederlandse en Vlaamse auteurs
--> De Nightwriters site

Mijn broertje Joachim

7 mei 2008 - 08:11

Onderstaand verhaal las Christophe Vekeman afgelopen vrijdag voor bij Nightwriters Late Nite. Kluun bracht hem vanochtend als cover bij Giel op 3FM en dat is hier terug te luisteren.
--------------------------------------------------
Mijn broertje heette Joachim, maar hij kon ook zeer lelijk worden genoemd. Te midden van zijn voorhoofd prijkte een neus met gaten zo groot, dat elk geluid er zijn echo in vond. Zijn mond stond altijd halfopen en gaf zicht op de niet meer dan twee tanden die hij bezat: desolate schotsen in een witschuimende speekselzee. Zijn huid was schilferig als de stam van een paddestoel.
.
Ook had hij een klein en danig misvormd lichaam. Zijn armen waren zo kort, dat zij slechts tot zijn ellebogen leken te reiken. Zijn vingers daarentegen bungelden als vijfdelige karwatsen tot ver onder zijn middel omlaag, dat zich ter hoogte van zijn knieën bevond. En mager! Staande in de tram grepen mensen hem vaak naar de keel, in de waan dat hij een paal was.
.
Bovendien was hij mensonwaardig dom. Twaalf jaar oud en hij kon niet eens praten zonder dt-fouten. Hij speelde overal de weg kwijt, ook thuis en zelfs op zijn eigen kamer.
.
Mijn moeder, mijn vader en ik, wij haatten Joachim. Wij haatten hem, iederéén deed dat, spontaan en onvermijdelijk, maar tot overmaat van haat waren wij ook nog jaloers op hem, ieder om zijn eigen specifieke reden.
.
Mijn vader benijdde hem omdat hij Joachim heette, een naam die hij graag zelf gedragen had. Mijn moeder was jaloers op hem omdat mijn vader jaloers op hem was, - zij is een zeer volgzaam type. Mijn afgunst werd weggedragen door het feit dat hij een broer had op wie je trots kon zijn, en ik niet.
.
De dag dat hij dertien werd, vond ik het eindelijk welletjes geweest. Ik nam mijn ouders terzijde en wierp het voorstel op, Joachim te doden. Mijn vader knikte tevreden. “Je zegt precies wat ik al een hele tijd denk, zoon,” monkelde hij. “Je lijkt het Vlaams Belang wel.”
.
“Hem van kant maken, goed. Maar hoe?” vroeg mijn moeder zich luidop af. “Ik wil toch liever niet dat hij heel erg veel pijn lijdt. Ik bedoel niet àl te veel. Of al te lang.”
“Laat maar aan mij over,” stelde ik haar gerust. Ik wist wel hoe gevoelig vrouwen kunnen zijn.
.
Ik plaatste een lange ladder tegen de gevel van het huis en gebood Joachim erop te klimmen: “Dan kan je de wolken strelen,” legde ik uit.
“Echt?” vroeg hij, en zijn vingers wierpen zich reeds om verscheidene sporten tegelijk. Al snel had hij de dakgoot bereikt, waar hij wankel in ging staan.
“Streel maar!” riep ik.
“Ik kan er niet bij!” schreeuwde hij terug, doelloos door de lege lucht klauwend.
“Blijf het proberen!” riep ik, terwijl ik op mijn gemak de ladder wegnam. “Het scheelt amper een meter of twee!”
“Het lukt niet,” gaf hij ontmoedigd klinkend te kennen. Als bij wonder had hij al die tijd zijn evenwicht behouden, tegen mijn verwachting in.
.
“Kijk, Joachim!” riep ik daarom plots en ik wees hem straal aan. “Zie je die wolk daar, die tussen ons in hangt?”
“Nee.”
“Natuurlijk niet, domoor! Van een wolk is toch enkel maar de onderkant zichtbaar! Heb je ooit al een wolk langs boven gezien?”
“Inderdaad niet,” gaf hij toe.
“Als je nu springt, Joachim, kom je zó zacht neer! Dan kan je op die wolk rijden!”
“Weedt je dat zeker?” vroeg hij, kinderlijk in de dakgoot kwijlend. “Wat een heerlijk verjaardagsgeschenk!”
.
Dood was hij nog lelijker. We begroeven hem ‘s nachts in het park. Niet ver van zijn graf vandaan staat een zitbank, waarop wij ‘s zondags gaarne mogen plaatsnemen, in de hand een glaasje sherry. Dan vertellen wij van de tijd van toen en vallen meermaals mekaar om de hals en de schouders en wijzen schaterend naar boven, vanwaar de wolken lijken terug te lachen. Zulke mooie momenten zijn dat.
.
Wij kunnen niet meer dan hem dankbaar zijn.
-------------------------------------------------------------------
Christophe Vekemans nieuwe roman Lege Jurken wordt alom bejubeld. ''Een uitzonderlijk goed boek" (VPRO-GIds)
''Wat een oergeestige roman!'' (Het Parool).

Als ik u was zou ik hem direct kopen.



Lege jurken
Christophe Vekeman

De nieuwe Coldplay voor noppes

2 mei 2008 - 12:03

Radiohead liet het aan u over wat u wilde betalen voor In Rainbows.
Springsteen bood Radio Nowehere, de openingssingle van Magic, gratis aan.

En Coldplay gaat eroverheen met enkele gratis toegankelijke shows (niet in Nederland, nee, #!*#*!:((( ) en een nieuwe, gratis te downloaden single, Violet Hill.

Het album gaat Viva La Vida heten en komt 16 juni uit. En  betrouwbare bronnen (de band zelf) melden dat daar het beste nummer op staat dat ze ooit geschreven hebben.



zie ook: Functionele megalomanie

Archief

2010
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
2009
december
november
oktober
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
2008
december
november
oktober
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
2007
december
november
oktober
september
augustus
juli
juni
mei
april
maart
februari
januari
 
2006
december
november
oktober
september
mei
maart
2005
oktober
september
maart
januari
2004
mei
januari
2003
november
oktober
 
       

oude weblog
Zoeken